Faktet rrëzojnë narrativat e Beogradit: Si u dezinformua nga mediat serbe kontrolli i sigurisë në Manastirin pranë Prizrenit

Me rastin e kremtimit të festës së Manastirit të Shën Kryeengjëjve pranë Prizrenit më 26 korrik, përfaqësues të autoriteteve në Beograd, disa media proqeveritare dhe llogari në rrjetet sociale shpërndanë narrativën se Policia e Kosovës “i keqtrajtoi besimtarët serbë”, vendosi snajperistë dhe njësi speciale rreth manastirit, si dhe tentoi të provokonte një “Gazimestan të ri”.

Analiza e fakteve të disponueshme tregon se për këto pretendime nuk ekzistojnë prova të verifikuara.

Në vend të fakteve, publikut iu ofruan interpretime të ngarkuara politikisht, nëpërmjet të cilave procedurat e rregullta të sigurisë paraqiten si një persekutim i pretenduar ndaj serbëve, duke nxitur tensione dhe duke përhapur narrativën për një rrezikim sistematik.

Pretendimi 1: “Kurti po përpiqet të provokojë një Gazimestan të ri”

Drejtori i së ashtuquajturës Zyrë për Kosovën në Qeverinë e Serbisë, Petar Petkoviq, akuzoi Policinë e Kosovës se kishte synuar të “provokonte një Gazimestan të ri”, duke i paraqitur kontrollet e sigurisë si represion të organizuar ndaj besimtarëve serbë.

Faktet

Policia e Kosovës ka njoftuar se të gjitha aktivitetet janë zhvilluar në përputhje me ligjin dhe me një plan operacional të përgatitur paraprakisht për sigurimin e aktivitetit fetar.

Policia thekson se mbrojtjen e objekteve fetare dhe tubimeve të Kishës Ortodokse Serbe e kryen prej më shumë se një dekade, në koordinim me Kishën Ortodokse Serbe, KFOR-in dhe institucionet e tjera përkatëse.

Nuk është paraqitur asnjë provë që do të mbështeste pretendimin se qëllimi i aktiviteteve policore ishte provokimi i incidenteve ose frikësimi i besimtarëve. Pretendimi për një “Gazimestan të ri” përbën një cilësim politik dhe jo një fakt të bazuar në prova.

Pretendimi 2: “Mediave iu ndalua raportimi”

Petar Petkoviq pretendoi se gazetarëve u ishte pamundësuar të kryenin punën e tyre.

Faktet

Këtë pretendim e hedhin poshtë vetë raportimet mediatike.

RTS më 26 korrik publikoi një reportazh, një kronikë televizive dhe një artikull nga vendi i ngjarjes. Ngjarjen e ndoqën edhe media të tjera, të cilat publikuan pa pengesa fotografi, video dhe informacione nga manastiri.

Po të kishte ekzistuar një ndalim i raportimit, materiale të tilla nuk do të ishin të disponueshme për publikun. Prandaj, ky pretendim nuk mbështetet në prova.

Pretendimi 3: “E ashtuquajtura Policia e Kosovës i keqtrajtoi besimtarët që po merrnin pjesë në kremtimin e festës së manastirit”

Kanali në Telegram “BUNT je stanje duha” pretendoi se në ngjarje ishin angazhuar edhe njësi speciale të policisë.

Policia e Kosovës kishte reaguar më herët lidhur me masat e sigurisë dhe i kishte hedhur poshtë akuzat për presion dhe frikësim, ndërsa nuk ekziston asnjë konfirmim se njësitë speciale ishin angazhuar në mënyrën si pretendohet në rrjetet sociale.

Pretendimi 4: “ROSU dhe snajperistët ishin vendosur rreth manastirit”

Në platformën X, llogaria “Luka | Дунав Intel” pretendoi se rreth manastirit ishin vendosur njësi të ROSU-së dhe snajperistë.

Faktet

Fotografitë që shoqërojnë publikimin nuk mundësojnë identifikimin e personave dhe as nuk konfirmojnë se bëhet fjalë për pjesëtarë të ROSU-së ose njësive të tjera speciale.

Deri në publikimin e kësaj analize nuk ka pasur asnjë konfirmim zyrtar nga Policia e Kosovës, KFOR-i apo EULEX-i se njësitë ROSU kanë qenë të angazhuara gjatë sigurimit të kësaj ngjarjeje.

Pa prova të verifikueshme, pretendime të tilla mbeten në nivel spekulimesh dhe kontribuojnë në përhapjen e dezinformatave.

Përfundim

Ngjarja në Manastirin e Shën Kryeengjëjve u shfrytëzua për përhapjen e një narrative politike, në të cilën masat rutinë të sigurisë paraqiten si një persekutim i pretenduar ndaj serbëve dhe si një përpjekje për të provokuar konflikt.

Pretendimet për një “Gazimestan të ri”, ndalimin e punës së mediave, keqtrajtimin e besimtarëve dhe angazhimin e njësive ROSU nuk mbështeten me prova. Në vend të fakteve, u shpërndanë mesazhe politike që përdorin retorikë emocionale dhe simbolikë lufte për të forcuar ndjenjën e pasigurisë dhe për të thelluar tensionet ndëretnike.

Ky model përbën një shembull tipik të kornizimit propagandistik të një ngjarjeje, ku procedurat e zakonshme të sigurisë paraqiten si dëshmi e një represioni të organizuar, megjithëse faktet e disponueshme nuk i mbështesin këto pretendime. /The GeoPost.