Bursaç për Geopost: Vuçiq nuk do t’i kthejë kurrë shpinën Putinit – Ballkani rrezikon të mbetet peng i botës ruso-serbe

Çdo aleancë, çdo pakt me Vuçiçin në lidhje me hyrjen e përbashkët në BE është një spirancë që të tërheq poshtë, në rastin më të mirë, ose poshtë fundit, thotë Dragan Bursaç, gazetar dhe kolumnist boshnjak, në një intervistë për The Geopost.

Ai shton se Vuçiç e di mirë këtë, “ne nuk do të shkojmë askund, dhe Zoti na ruajt, nëse jeni me ne, nuk do të shkoni askund”.

Bursaç thekson se vendet e rajonit, “dua të them Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi, Kosova”, duhet ta marrin veten për zemër, të marrin veten në fuqinë e tyre të gjykimit dhe të marrin veten në atë që do të thotë progresi dhe prosperiteti i tyre.

Bashkëbiseduesi ynë i referohet ngjarjeve në disa vende të botës këtë verë dhe vjeshtë ku, me qëllim shkaktimin e formave të ndryshme të trazirave, u përfshinë edhe qytetarët serbë.

“Ngjarjet në Moldavi, Francë dhe Gjermani janë shumë të lidhura, ato u njoftuan në shtator dhe veprimet e aktivistëve pro-rusë, sigurisht, përfshirë qytetarët serbë, ishin gjatë gjithë verës – ato ishin në qershor, korrik dhe gusht. Sigurisht, ky është ndikimi i drejtpërdrejtë i Rusisë, kryesisht indirekt mbi Serbinë, me qëllim destabilizimin e këtyre vendeve dhe jo vetëm këtyre vendeve”.

Ai beson se rusifikimi në Serbi është aq i fortë sa kushdo që i kthen shpinën Rusisë, dhe në këtë rast është Vuçiç, humbet pa kushte pushtetin.

“Kjo është një gjë. Nga ana tjetër, kushdo që i kthen shpinën Brukselit, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara, në këtë moment të sanksioneve të përhapura kundër Rusisë, mbetet në izolim total, i lënë në mëshirë të fatit. Gjë që, përsëri, mund të nënkuptojë humbje të pushtetit. Pra, Vuçiç luajti një lojë këtu”.

INTERVISTA E PLOTË:

The Geopost: Moldavia, Franca, Gjermania, tre vende në të njëjtin muaj – shtator – ku qytetarët serbë u përpoqën në mënyra të ndryshme të shkaktonin trazira. Si e shikoni ju këtë dhe a shihni një vulë ruse mbi të përmes Serbisë?

Bursaç: Ngjarjet në Moldavi, Francë dhe Gjermani janë shumë të lidhura, ato u njoftuan në shtator dhe veprimet e aktivistëve pro-rusë, sigurisht, përfshirë qytetarët serbë, ishin gjatë gjithë verës – ato ishin në qershor, korrik dhe gusht. Sigurisht, ky është një ndikim i drejtpërdrejtë i Rusisë, kryesisht indirekt mbi Serbinë, me qëllim destabilizimin e këtyre vendeve dhe jo vetëm këtyre vendeve. Ky është një fakt dhe ka skenën e vet mikrohistorike dhe makrohistorike, nuk është vetëm një situatë e kapur në shtator. Duhet ta dimë se qytetarët e Republikës së Serbisë dhe entitetit boshnjak Republika Srpska kanë qenë vullnetarë që nga fillimi i agresionit rus në Ukrainë, kjo nuk është asgjë e re. Në fakt, është një çështje prestigji në ‘botën serbe’. Pra, keni një numër të madh të rinjsh që luftojnë si qen lufte, domethënë si mercenarë në anën e Rusisë në pjesë të territorit të pushtuar ukrainas, dhe keni njerëz që luftojnë për arsye ideologjike dhe që, si të kthyer, vijnë si në Republikën Srpska ashtu edhe në Serbi, por më pas vazhdojnë aktivitetet e tyre si ushtarë të ‘botës serbe’ kudo që të lindë mundësia.

Pra, kjo është në fakt, për fat të keq, një gjenezë plotësisht logjike e diçkaje që ndodhi, dhe pati kulmin këtë verë, të cilën e njoftuan shërbimet e inteligjencës. Megjithatë, ka diçka që është treguese, e kam botuar në artikujt e mi – është interesante se si si qeveria ashtu edhe opozita, të cilat duhet të kishin qenë treguese, nuk i kushtojnë shumë vëmendje në Serbi kur ndodhin gjëra të tilla. Për më tepër, kishte edhe aludime, konkretisht për mua, ‘si mund ta dija që këta janë qytetarë serbë dhe ku është firma e shërbimeve serbe ose ruse’, kur ata e dinë shumë mirë se nuk është kështu. Në fund, ishin shërbimet franceze të inteligjencës ato që konfirmuan në vetvete dhe në mënyrë të qartë se këta ishin qytetarë serbë, se shërbimi i inteligjencës serbe ishte i përfshirë dhe se ky ndikim ruso-serb ishte i pranishëm, gjë që është plotësisht e dukshme. Pra, nuk duhej shumë inteligjencë apo aftësi analitike për të arritur në këtë përfundim. Megjithatë, lind pyetja logjike se pse e ashtuquajtura opozitë në Serbi nuk ia bën këtë pyetje Vuçiçit ose autoriteteve, kështu që gjithçka tjetër i shqetëson ata, por disi nuk i shqetëson ata dhe pastaj arrijmë në thelbin e çështjes – dhe thelbi i çështjes është se, për fat të keq, populli i Serbisë është kryesisht i rusifikuar dhe i putinizuar, kështu që ata janë kryesisht të vendosur, pavarësisht nëse e pëlqejnë Vuçiçin apo jo, ndaj Putinit dhe ndaj Rusisë dhe çdo ndërhyrje në këtë në të vërtetë do të thotë humbjen e asaj baze partiake shumë të nevojshme. Pra, të gjitha këto ngjarje për të cilat po flasim në të vërtetë janë pothuajse të padukshme në Republikën e Serbisë, veçanërisht në entitetin e Bosnjës dhe Hercegovinës. Republika Srpska, ku në të vërtetë është e kundërta, ku ai që lufton në anën e Rusisë dhe kryen disa veprime në anën e Rusisë bëhet dhe mbetet një hero, gjë që është vërtet shkatërruese.

The Geopost: Në këtë drejtim, muajin pasardhës në Mal të Zi pasoi një fushatë anti-turke dhe islamofobike, e cila pothuajse përkoi plotësisht me ashpërsimin e tonit të Vuçiçit ndaj Turqisë (dërgimi i armëve në Kosovë). Si e shihni këtë?

Bursaç: Po, sikur me komandë. Pamë, konfliktet ishin thjesht të inskenuara, kjo islamofobi intensive dhe kjo urrejtje intensive ndaj qytetarëve turq, për shkak të ndonjë grindjeje, për shkak të ndonjë përleshjeje. Në fund, rezulton se ne, as nuk e dimë se si ishte përleshja, në fund, rezulton se burri nuk u godit me thikë për vdekje, në fund, rezulton se nuk ishte as një qytetar turk që e bëri, nëse kjo ka fare rëndësi.

Megjithatë, shohim djegien e makinës së një qytetari turk, shohim vendimin ad hoc për të ngrirë regjimin pa viza të Malit të Zi (me Turqinë), pra shohim një situatë krejtësisht surreale ku, them unë, gjithçka po ndodh ad hoc vetëm pak ditë pas opsionit kur Vuçiç zbuloi, që është një çështje plotësisht publike dhe e arritshme, se marrëveshja e armëve, ose më saktë shitja e armëve, ishte lidhur nga Republika e Turqisë dhe Kosova. Në fakt, këto janë gjëra të orkestruara mirë të ‘botës serbe’ dhe shohim se luftëtarët e ‘botës serbe’ në terren, konkretisht në Mal të Zi, po bëjnë një punë të shkëlqyer për kauzën e ‘botës serbe’. Dhe përsëri, kjo nuk është asgjë e re, dhe të gjitha presionet që pasuan nga Beogradi dhe mbi Malin e Zi, por edhe mbi vendet përreth ku ‘bota serbe mund të vërë putrën e saj’, ishin plotësisht të pritura, të sinkronizuara dhe ata morën pjesë në të në këtë moment. Pra, diçka që e shihnim më parë, siç do të thoja, gjatë një periudhe prej disa muajsh, tani po ndodh në nivelin e disa javëve ose edhe brenda pak ditësh. Dhe ne shohim se si po reagojnë grupet e tifozëve ndaj tyre. Në fakt, këta janë huliganë dhe kontraktorë të fushës që janë të gatshëm të bëjnë çfarëdo që nuk mundën në Moldavi, Gjermani apo Francë kudo që të munden, dhe për fat të keq ky është Mali i Zi në këtë moment.

The Geopost: A e mbivlerësoi Vuçiç rëndësinë e Serbisë në raport me SHBA-në dhe Rusinë – SHBA-të i dhanë Shtabin e Përgjithshëm dhe nuk morën asgjë në këmbim, ndërsa rusët po e shantazhojnë për Industrinë e Naftës së Serbisë (NIS)?

Bursaç: Pra, këtu duhet të shohim një gjë që shpreson Vuçiç? Vuçiç shpreson për mbijetesë dhe qëndrim në pushtet, pa kushte, pra kaq, dhe nëse mund të marrë diçka tjetër. Për më tepër, Vuçiç shpreson në mbështetjen e shumicës së popullit serb që është plotësisht i rusifikuar. Prandaj, ai është këtu për t’i shpjeguar këtij populli se duhet, pavarësisht nëse do apo jo, të shkojë drejt Brukselit dhe se duhet, për hir të pushtetit të tij ose për familjen Kouchner ose dikë tjetër, të bëjë disa punë në lidhje me Shtabin e Përgjithshëm, dhe po aq duhet të qëndrojë fort në anën ruse me NIS.

Mos harroni, NIS është një oktapod, një aktivitet ndërhyrës i Federatës Ruse që nuk është karakteristikë vetëm e qeverisë së Vuçiçit. Pra, mos harroni se kjo shitje e NIS-it, ka një gjenezë të tërë që nga të ashtuquajturit Demokratë dhe Partia Demokratike dhe gjithçka që ndodhi këtu.

Pra, çfarë dua t’ju them? Dua t’ju them se Rusifikimi në Serbi është aq i fortë sa kushdo që i kthen shpinën Rusisë, dhe në këtë rast është Vuçiç, humbet pa kushte pushtetin. Kjo është një gjë.

Nga ana tjetër, kushdo që i kthen shpinën Brukselit në këtë moment të futjes së përgjithshme të sanksioneve kundër Rusisë, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, mbetet në izolim total, i lënë në mëshirë të fatit. Gjë që, përsëri, mund të nënkuptojë humbje të pushtetit.

Pra, Vuçiç luajti një lojë këtu në kuptimin që, para së gjithash, ai disi besonte se Amerika, mbi të gjitha Amerika, do të thoshte, ‘hajde, lëre atë NIS të shkojë siç shkon, le të jetë, nëse është ndërhyrje ruse në Evropë, le të funksionojë’. Dhe kjo është ajo që këshilltarët e tij, nëse kanë ndonjë, ndoshta bënë gabim dhe kjo është ajo që e këshilluan atë do të ketë marrëdhënie të mira midis Putinit dhe Trump dhe Serbia do të falet për atë ndikim pro-rus të shtetit, qeverisës, por edhe të opozitës.

Dhe aty ai luajti dhe tani është në një pozicion për t’u shpjeguar qytetarëve se ka shumë të ngjarë të ketë radhë për karburant ose nuk do të ketë fare karburant, se epoka e viteve 1990 do të fillojë…

Megjithatë, qytetarët e Serbisë, për ta thënë butë, nuk interesohen shumë për të gjitha këto, nuk ka etikë pune atje, ata do të qëndrojnë me rusët me koston e pikëve dhe kuponave, me koston e drejtimit me numra çift dhe tek, me koston e të gjitha këtyre. Vuçiç ndoshta e kuptoi këtë në një moment dhe tani do të flasë për t’u ankuar se është në rrezik të madh, por nuk do t’u kthejë shpinën rusëve. Pra, Vuçiç mund ta bëjë edhe privatisht, por në këtë moment nuk do ta bëjë që të mos humbasë pushtetin dhe një gjë tjetër që ndoshta është më e rëndësishme për të për lëkurën e tij, jo vetëm për lëkurën e tij politike, ai nuk do t’i kthejë shpinën Putinit sepse e di se si ia kalojnë ata që ia kthyen shpinën Putinit, dhe kjo nuk ka të bëjë vetëm me sanksionet politike.

The Geopost: Disa herë këtë javë, Vuçiç ka përsëritur idenë se zgjidhja më e mirë është që të gjithë nga Ballkani Perëndimor të pranohen së bashku në BE, sepse ai beson se kjo është e vetmja zgjidhje e qëndrueshme. Cili është mesazhi? Të gjithë për ‘botën serbe’, siç thotë Vulini?

Bursaç: Në thelb, ajo që Vuçiç nënkupton është ajo që thotë Vulini. Nuk ka ndryshim. Pra, në momentin që Vuçiç ofron, kushdo që është zemërhapur, që të gjithë të hyjmë në Bashkimin Evropian së bashku, kjo përkthehet në, meqenëse Serbia nuk do të hyjë kurrë në Bashkimin Evropian, jo sepse dikush nuk e do, por sepse Serbia nuk e do. Pra, shumica e qytetarëve të Serbisë nuk e duan. Duhet të kesh vullnetin e shumicës së qytetarëve për të hyrë në çdo organizatë, veçanërisht në Bashkimin Evropian. Nëse qytetarët nuk e duan, asgjë nga kjo nuk po ndodh. Pra, gjithçka që shumëzojmë me zero është zero. Pra, nëse qytetarët nuk duan të hyjnë në Bashkimin Evropian, Serbia nuk do të dëshirojë të hyjë në Bashkimin Evropian. Nëse Serbia nuk dëshiron të anëtarësohet në Bashkimin Evropian, dhe Vuçiç thotë se kur të anëtarësohemi, të gjithë do ta mësojmë këtë, kjo do të thotë se askush nuk do t’i bashkohet Bashkimit Evropian.

Çdo aleancë, çdo pakt me Vuçiçin në lidhje me hyrjen e përbashkët në BE është një spirancë që po ju tërheq poshtë, në rastin më të mirë, ose poshtë fundit, në një lloj bote ruse, ose atë që Vulini propozoi përafërsisht. Ju garantoj se në këtë moment, nëse do të kishte një referendum dhe zgjedhja do të ishte midis një bote ruso-serbe, cilado qoftë ajo, dhe Bashkimit Evropian, opsioni i Vulinit do të fitonte me një lopatë, se ata do të mbanin një referendum të tillë dhe se Vulini e di, se rryma ruse e di, por Zoti na ruajt që Vuçiçi ta dijë, dhe Vuçiç në fakt tha me një maskë retorike se ne nuk do të shkojmë askund, dhe Zoti na ruajt nëse jeni me ne, as ju nuk do të shkoni askund.

Tani, u takon vendeve të rajonit, dua të them Bosnjës dhe Hercegovinës, dua të them Malit të Zi, dua të them Kosovës, të marrin parasysh, të marrin në konsideratë se çfarë do të thotë progresi, prosperiteti i tyre. Dhe progresi, prosperiteti i tyre është, çfarëdo që mendojmë për të, Bashkimi Evropian, vlerat pro-perëndimore, vlerat perëndimore në tërësi, pakti i NATO-s, Mali i Zi është në paktin e NATO-s, në një farë mënyre Kosova është në paktin e NATO-s. Pra, kjo është ajo që Bosnja dhe Hercegovina duhet të bëjë, sigurisht që do të jetë shumë e vështirë me entitetin Republika Srpska, por këto janë ato gjëra, dhe nga ana tjetër, është kushdo që vendos në çfarëdo mënyre të bëjë një pakt dhe të kopjojë me ‘botën serbe’, që është lidhur për dy, tre shekujt e ardhshëm, me siguri në një, që dikur ishte një shprehje, tani do ta rimishëroj në ‘burgun e popullit’, vetëm se këtë herë burgu i popullit do të ishte padyshim Serbia dhe ‘bota serbe’.

/The Geopost