Gjermania përballet me valën e kërcënimeve të spiunazhit nga Rusia dhe Kina

Vetëm këtë muaj, gjashtë spiun të dyshuar janë arrestuar në Gjermani, duke shkaktuar një vërshim akuzash për spiunazh rus dhe kinez.

Kjo është veçanërisht e turpshme për partinë ekstremiste të krahut të djathtë Alternativa për Gjermaninë (AfD), sepse dy kandidatët kryesorë të saj për zgjedhjet evropiane në qershor e kanë gjetur veten në pikëpyetje.

Një ndihmës i eurodeputetit Maximilian Krah, i cili kryeson listën e partisë, është arrestuar me dyshimin se ka spiunuar për Kinën. Jian G. akuzohet si “punonjës i një shërbimi sekret kinez”.

Prokuroria publike ka nisur gjithashtu hetime paraprake kundër vetë politikanit për shkak të pagesave të supozuara nga burime pro-ruse dhe kineze. Z. Krah mohon çdo keqbërje.

Disa ditë më parë, Petr Bystron, emri i dytë në listën e AfD, mohoi akuzat se ai kishte marrë para nga faqja e internetit Zëri i Evropës, që agjencitë evropiane të inteligjencës thonë se është një front për inteligjencën ruse.

Por akuzat shkojnë shumë përtej AfD-së.

Dy shtetas gjermanë me origjinë ruse u arrestuan me dyshimin se tentuan të sabotonin ndihmën ushtarake gjermane për Ukrainën, ndërsa tre gjermanë u arrestuan pasi dyshohet se kishin planifikuar t’i kalonin dizajnet e avancuara të motorëve tek inteligjenca kineze.

“Është vërtet e pazakontë që tre rrjete që thuhet se kanë spiunuar në një farë mënyre për Rusinë dhe Kinën janë arrestuar pothuajse njëkohësisht”, tha Noura Chalati, një studiuese në Qendrën Leibniz për Orientin Modern.

Përpjekjet e shërbimit sekret të brendshëm gjerman BfV thuhet se kanë qenë vendimtare në të tre rastet e spiunazhit.

“Autoritetet tona të sigurisë … kanë forcuar masivisht kundërzbulimin e tyre,” tha Ministrja e Brendshme Nancy Faeser.

Arrestimet u bënë menjëherë pasi kancelari Olaf Scholz u kthye nga një bisedë e detajuar me presidentin kinez Xi Jinping në Pekin.

Arrestimi është gjithmonë një vendim politik.”

Andrei Soldierov, një ekspert i shërbimeve ruse të sigurisë, beson se rasti i çiftit ruso-gjerman mund të pasqyrojë dëshirën e Kremlinit për të përshkallëzuar sulmet ndaj ndihmës për Ukrainën.

“Ky është një nivel krejtësisht i ri i përshkallëzimit,” tha Soldierov për BBC. “Këta njerëz [gjoja] mblodhën informacione për të ndihmuar në organizimin e operacioneve sabotuese kundër instalimeve ushtarake në tokën gjermane.”

Roderich Kiesewetter, një ish-oficer ushtarak gjerman dhe ligjvënës aktual i opozitës, pretendoi se Kina po përpiqej të fitonte akses në kërkime të avancuara që mund të ishin të dobishme për qëllime ushtarake ose të tjera.

“Kina sheh mundësi për të shfrytëzuar hapjen e Gjermanisë për të fituar akses në njohuritë dhe teknologjinë tonë”, tha ai për BBC.

Megjithatë, Andrei Soldierov beson se Berlini dëshiron të japë një shembull.

“Një arrestim është gjithmonë një vendim politik,” thotë ai.

“Në të gjitha vendet, agjencitë e kundërzbulimit preferojnë të mos arrestojnë njerëz sepse është më mirë t’i ndjekin ata dhe të monitorojnë aktivitetet e tyre për të mësuar më shumë rreth rrjeteve dhe aktiviteteve të tyre.

Një arsye për vendimin politik mund të jetë se kundërshtarët e Gjermanisë – veçanërisht Rusia – janë gjithnjë e më të prirur për të poshtëruar publikisht Berlinin, pasi ai bëhet gjithnjë e më i sigurt në marrëdhëniet e tij me jashtë.

Një pikë veçanërisht e ulët ishte rrjedhja nga burimet ruse e një bisede telefonike midis gjeneralëve të lartë në mars, duke diskutuar dërgimin e raketave me rreze të gjatë Taurus në Ukrainë.

Muaj më parë, një zyrtar i lartë i agjencisë gjermane të inteligjencës së jashtme BND i quajtur Carsten L. doli në gjyq, i akuzuar se u kishte kaluar informacione sekrete rusëve në këmbim të pagesave prej rreth 400,000 € (343,000 £).

Ish-sekretari britanik i mbrojtjes Ben Wallace shprehu zhgënjimin e shumë aleatëve kur tha se Gjermania ishte “mjaft e depërtuar nga inteligjenca ruse” dhe “as e sigurt dhe as e besueshme”.

Roderich Kiesewetter thotë se ai shqetësohet se aleatët e shohin Gjermaninë si të pabesueshme. “Ne duhet të jemi një partner i preferuar”, tha ai për BBC. “Ne nuk mund të përballojmë bashkëpunimin e inteligjencës pa Gjermaninë.”

Një goditje shumë publike ndaj spiunëve të dyshuar mund të jetë një mënyrë për t’u sinjalizuar miqve dhe armiqve se Berlini e merr seriozisht sigurinë.

BND dhe BfV thanë se nuk komentojnë mbi operacionet në vazhdim. Ministria e Brendshme nuk iu përgjigj një kërkese për koment.

Trashëgimia e historisë

Shërbimet e inteligjencës gjermane kanë qenë prej kohësh të frustruar nga kufizimet më të gjera në aftësinë e tyre për të vepruar sesa shumë nga homologët e tyre në vendet e tjera perëndimore.

Kjo është pjesërisht një trashëgimi e sundimit komunist në ish-Gjermaninë Lindore, e konsideruar gjerësisht si një nga shoqëritë më të kontrolluara në histori. Është vlerësuar se çdo 6.5. Gjermanolindor ishte një informator i policisë sekrete, Stasi.

Kur u zbulua shtrirja e spiunazhit të Stasit pas rënies së Murit të Berlinit, u vendosën kufizime të rrepta ligjore për shërbimet e inteligjencës.

Këto kufizime kryesisht mbeten në fuqi, edhe pse disa janë dobësuar që atëherë.

Aktivistët e të drejtave të njeriut besojnë se këto kufizime janë një gjë e mirë që mbron të drejtën e qytetarëve për privatësi. Megjithatë, shërbimet e inteligjencës janë ankuar prej kohësh se kontrollet mbi sjelljen e tyre i pengojnë ata të veprojnë në mënyrë efektive.

Vitin e kaluar, dy ish-krerë të BND-së shkruan: “Shërbimet gjermane të inteligjencës, veçanërisht BND, sot vuajnë nga kontrolli i tepruar”.

Disa në komunitetin e inteligjencës i shohin arrestimet e fundit si një mënyrë për të theksuar shkallën e infiltrimit të huaj armiqësor në Gjermani – dhe si një shans për të forcuar çështjen e tyre për fuqi më të mëdha.

Shtrirja e këtij infiltrimi, argumenton Kiesewetter, është pjesërisht një trashëgimi e “naivitetit” politik që pasoi fundin e Luftës së Ftohtë.

“Që nga viti 1990 ekziston ideja që Gjermania është e rrethuar nga miq.

Udhëheqësit u përqëndruan në marrëveshjet e biznesit, duke përfshirë vendet autokratike si Rusia, dhe injoruan sigurinë kombëtare.

Nuk ka më gjumë

Rafael Loss i Këshillit Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë hedh një vështrim më të afërt se çfarë shkoi keq.

Në vitin 2002, shërbimi sekret gjerman shpërndau plotësisht një njësi kundër-spiunazhi nën kancelarin Gerhard Schröder.

“Është e jashtëzakonshme që e gjithë kjo njësi me rreth 60 punonjës u çmontua plotësisht,” thotë Rafael Loss.

Por gjërat po ndryshojnë. Numri i punonjësve të BfV është dyfishuar në 10 vitet e fundit. Vala e fundit e arrestimeve tregon se shërbimet e inteligjencës po bëhen më të sigurta në një vend, kultura politike e të cilit tradicionalisht ka qenë e dyshimtë ndaj tyre.

“Të gjitha arrestimet në të njëjtën kohë janë një sinjal i mirë për kombet që po na spiunojnë”, tha Felix Neumann nga Fondacioni Konrad Adenauer.

“Gjermania është zgjuar dhe nuk fle më”./BBC/