Kremlini hap frontin e ri të propagandës: Klima si armë kundër Evropës

Kremlini po e shndërron ndryshimin e klimës në një tjetër front të propagandës kundër Evropës, duke e përdorur atë për të sulmuar politikat e Bashkimit Evropian, sanksionet ndaj Rusisë dhe përpjekjet e vendeve evropiane për t’u shkëputur nga energjia ruse.

Sipas analizave të EUvsDisinfo, propaganda pro-Kremlinit ka ndryshuar qasje ndaj ndryshimeve klimatike. Në vend të mohimit të drejtpërdrejtë të fenomenit, mediat dhe kanalet e lidhura me Moskën po përpiqen të diskreditojnë masat që Evropa ndërmerr për ta luftuar atë.

Në qendër të kësaj fushate është narrativa se politikat e gjelbra të BE-së janë pjesë e një agjende “autoritare”, që kufizon liritë individuale dhe rrit kontrollin e shtetit mbi qytetarët.

Masat për eficiencën energjetike, teknologjitë inteligjente dhe rregulloret klimatike paraqiten si mekanizma për mbikëqyrje dhe kontroll, ndërsa objektivat evropiane për reduktimin e emetimeve interpretohen si dëshmi se Brukseli po ndërton një të ashtuquajtur “diktaturë të gjelbër”.

Klimat si armë propagandistike

Narrativat e Kremlinit synojnë gjithashtu të krijojnë bindjen se politikat klimatike po e dëmtojnë rëndë ekonominë evropiane.

Mediat pro-ruse e përshkruajnë tranzicionin energjetik të Evropës si “vetëvrasje ekonomike”, duke pretenduar se sanksionet ndaj Moskës dhe reduktimi i varësisë nga nafta e gazi rus po e çojnë kontinentin drejt krizës energjetike dhe rënies ekonomike.

Në këtë mënyrë, propaganda përpiqet të rikthejë një mesazh të vjetër: se Evropa nuk mund të funksionojë pa energjinë ruse dhe se zgjidhja e krizave të saj është rikthimi te furnizimet nga Moska.

Rusia përballet me paradoksin klimatik

Në të njëjtën kohë, vetë Rusia është ndër vendet më të ekspozuara ndaj pasojave të ndryshimeve klimatike.

Më shumë se gjysma e territorit rus është e mbuluar nga ngrica e përhershme, ndërsa shkrirja e saj po kërcënon infrastrukturën, ndërtesat, rrugët, hekurudhat dhe tubacionet e energjisë.

Shkrirja e permafrostit mund të çlirojë sasi të mëdha të karbonit, metanit dhe dioksidit të karbonit, duke kontribuar më tej në ngrohjen globale. Problemi është veçanërisht i rëndësishëm për Rusinë, pasi një pjesë e konsiderueshme e industrisë së saj të naftës dhe gazit ndodhet në zona të prekura nga ndryshimi i klimës.

Një prej rasteve më të rënda ndodhi pranë Norilskut, ku dobësimi i themeleve të një rezervuari karburanti kontribuoi në një derdhje masive të naftës, duke shkaktuar dëme të konsiderueshme mjedisore.

Megjithatë, Moska vazhdon ta mbështesë ekonominë e saj në eksportet e lëndëve djegëse fosile, ndërsa propaganda shtetërore sulmon përpjekjet e Evropës për të diversifikuar burimet e energjisë.

Frika nga “apokalipsi” evropian

Një tjetër element i strategjisë propagandistike është ekzagjerimi i pasojave të ndryshimeve klimatike.

Në hapësirën mediatike pro-Kremlinit qarkullojnë narrativa për luftëra të ardhshme për ujë, rritje dramatike të çmimeve të ushqimeve dhe pasoja katastrofike të ndryshimeve klimatike për Evropën.

Në kontrast me këtë tablo apokaliptike, Rusia paraqitet si një nga përfitueset e mundshme të ngrohjes globale. Disa kanale pro-Kremlinit pretendojnë se shkrirja e ngricës së përhershme do ta shndërrojë Siberinë në një “tokë të së ardhmes”, duke krijuar mundësi të reja ekonomike.

Kështu, një kërcënim global paraqitet si katastrofë për Evropën, por si mundësi strategjike për Rusinë.

“Evropa nuk mund të mbijetojë pa gazin rus”

Një nga narrativat më të përsëritura është pretendimi se shkëputja e Evropës nga energjia ruse do ta çojë kontinentin drejt krizave të rënda.

Që nga fillimi i reduktimit të importeve ruse të energjisë, mediat pro-Kremlinit kanë parashikuar vazhdimisht dimra pa ngrohje, rritje të çmimeve dhe kolaps të industrisë evropiane.

Gjatë valëve të fundit të të nxehtit, disa kanale të lidhura me Kremlinin madje e paraqitën mungesën e kondicionerëve si pasojë të drejtpërdrejtë të politikave evropiane të energjisë. Zyrtari rus Kirill Dmitriev pretendoi se BE-ja dhe Mbretëria e Bashkuar nuk kishin energji të mjaftueshme për të vënë në funksion kondicionerët, sepse kishin refuzuar furnizimet ruse.

Ironia e krizës ruse të karburantit

Por, ndërsa propaganda parashikon kolapsin energjetik të Evropës, vetë Rusia po përballet me probleme të furnizimit me karburant.

Sulmet ukrainase ndaj rafinerive dhe infrastrukturës së naftës kanë goditur kapacitetet ruse të përpunimit dhe furnizimit. Përballë problemeve në tregun e brendshëm, autoritetet ruse kanë ndërmarrë masa për kufizimin e eksporteve të produkteve të naftës në përpjekje për të stabilizuar furnizimin.

Raportet kanë evidentuar gjithashtu mungesa në disa pika karburanti dhe radhë të gjata, ndërsa kriza ka prekur edhe shërbime esenciale.

Kjo krijon një paradoks për propagandën e Kremlinit: Rusia, e cila prej vitesh parashikon krizën energjetike të Evropës për shkak të largimit nga nafta dhe gazi rus, po përballet vetë me probleme të furnizimit me karburant.

Në këtë kuadër, narrativa e Kremlinit për klimën, energjinë dhe Evropën duket se synon të zhvendosë vëmendjen nga problemet e brendshme të Rusisë dhe t’i projektojë ato te kundërshtarët e saj.

Në vend që ndryshimi i klimës të trajtohet si një sfidë globale, ai po përdoret si një tjetër instrument për të ushqyer mosbesimin ndaj BE-së, për të sulmuar sanksionet dhe për të promovuar idenë se Evropa, në fund, do të detyrohet të rikthehet te energjia ruse.

The GeoPost