Si të justifikohen krimet kundër njerëzimit: Metoda e Kremlinit

Fushatat pro-Kremlinit të FIMI promovuan katër narrativa për të justifikuar luftën e Rusisë kundër Ukrainës: se Rusia godet infrastrukturën civile vetëm në shenjë hakmarrjeje; se sulmet e fundit rreth Kievit i dhanë fund përmbajtjes së supozuar të Moskës; se sulmet ruse ndaj qendrave të të dhënave ukrainase janë pjesë e një “lufte kundër nazizmit” në Evropë; dhe se NATO po përgatit një ofensivë ose bllokadë të Kaliningradit.

Këto pretendime injorojnë prova të shumta të sulmeve ruse ndaj civilëve dhe infrastrukturës civile, si dhe krimet e dokumentuara të luftës. Ato gjithashtu shtrembërojnë kronologjinë dhe shkaqet e luftës. Duke fajësuar Ukrainën, duke mohuar keqbërjet ruse dhe duke i përdorur si armë narrativat e shtrembëruara rëndë të Luftës së Dytë Botërore, aktorët pro-Kremlin kërkojnë të legjitimojnë agresionin e Rusisë dhe ta portretizojnë Moskën si viktimë dhe mbrojtëse të Evropës.

NARRATIVAT KRYESORE TË FIMIT QË PËRHAPEN:

Ushtria ruse gjithmonë i është përmbajtur në mënyrë strikte ligjeve të luftës dhe nuk ka qenë kurrë e para që ka sulmuar qëllimisht infrastrukturën civile.

Në sfondin e sulmeve të intensifikuara me dronë dhe raketa të Rusisë ndaj Ukrainës, mediat e dezinformimit përforcuan pretendimin e Vladimir Putinit se forcat ruse nuk kishin qenë kurrë të parat që goditën infrastrukturën civile të Ukrainës.

Rekordi i Rusisë në sulmet ndaj objekteve civile ukrainase është i gjerë, i dokumentuar mirë dhe i paraprin zhvillimit të dronëve me rreze të gjatë veprimi të aftë për të goditur objektiva brenda Rusisë. Në mars të vitit 2022, Rusia bombardoi Teatrin e Dramës Mariupol ndërsa civilët, përfshirë fëmijët, ishin strehuar brenda. Muajin pasardhës, një sulm në stacionin hekurudhor të Kramatorskut, ku njerëzit ishin mbledhur për t’u evakuuar, vrau 60 persona. Në qershor të vitit 2022, një raketë ruse goditi një qendër tregtare në Kremenchuk, duke vrarë 21 civilë. Në vitin 2023, një raketë ruse goditi një bllok apartamentesh në Dnipro, duke vrarë 46 persona. Në korrik të vitit 2024, një sulm i drejtpërdrejtë me raketa shkatërroi pjesërisht spitalin e fëmijëve Okhmatdyt të Kievit, duke vrarë dy persona dhe duke plagosur më shumë se 50 të tjerë. Fushata e vazhdueshme e Rusisë kundër infrastrukturës energjetike të Ukrainës ka përfshirë qindra sulme gjatë disa viteve dhe gjithashtu filloi shumë kohë para sulmeve ukrainase në infrastrukturën ruse.

Rusia i portretizon rregullisht sulmet e saj si “hakmarrje”, duke injoruar kronologjinë bazë: ajo nisi pushtimin në shkallë të plotë në vitin 2022 dhe mbështeti forcat separatiste në Ukrainë në vitin 2014. Nuk është çudi që këto akte u riformuluan gjithashtu si “përgjigje” ndaj provokimeve të supozuara perëndimore.

Zhvendosja e fajit nga agresori te viktima është një tipar thelbësor i FIMI-t pro-Kremlin.

Ky pretendim i rremë u bë nga Vladimir Putin dhe u përforcua nga shumë media zyrtare dhe të lidhura me Kremlinin.

‘Kievi në smog pas sulmeve hakmarrëse ruse ndaj objekteve të lidhura me ushtrinë; civilët nuk kursehen më’

Burime pro-Kremlinit pohojnë se Rusia më parë e kishte “kursyer” Ukrainën, por fushata e sulmeve të Ukrainës ndaj infrastrukturës ruse e detyroi Moskën të hiqte dorë nga këto kufizime të vetëimponuara.

Ky pretendim u bë në kontekstin e sulmeve ruse ndaj objekteve të energjisë në Kiev dhe përreth gjatë natës së 30 shtatorit 2026. Ndërsa autorët pro-Kremlin përpiqen ta portretizojnë fushatën e fundit ajrore të Rusisë si diçka të re, në fakt ajo është një vazhdim i të njëjtit model sulmesh ndaj infrastrukturës civile të parë që nga fillimi i pushtimit në shkallë të plotë. Për më tepër, raportet e pavarura vërtetojnë se Rusia nuk i ka “kursyer kurrë civilët” në Ukrainë. Ka prova të shumta.(hapet në një skedë të re)e forcave ruse që synojnë qëllimisht civilët(hapet në një skedë të re), përfshirë fëmijë, me dronë në Kherson, si dhe vranë dhe torturuan civilë në Bucha(hapet në një skedë të re)dhe zona të tjera që Kremlini i quan “të çliruara”.

Mohimi i krimeve të luftës është një taktikë e zakonshme e përdorur nga FIMI pro-Kremlin.

Ky pretendim i rremë u bë nga Andrei Medvedev, një drejtues në VGTRK, grupin transmetues të kontrolluar nga shteti i Rusisë dhe një mjet i rëndësishëm për propagandën e Kremlinit.

Bombardimi i qendrave të të dhënave ukrainase nga Rusia është pjesë e shpëtimit të Evropës nga nazizmi

Mediat e FIMI-t pretendojnë se intensifikimi i sulmeve ruse me dronë dhe raketa ndaj Ukrainës do ta çojë luftën më afër fundit dhe do të frenojë përhapjen e “murtajës naziste” në Evropë.

Kremlini e ka paraqitur agresionin e tij kundër Ukrainës si një “luftë kundër nazizmit” që nga fillimi i pushtimit, duke përdorur këtë pretekst të sajuar për të fshehur faktin se lufta nuk kishte asnjë justifikim legjitim. Tani, mediat e FIMI-t po e çojnë këtë pretendim edhe më tej, duke portretizuar një kërcënim të sajuar të përhapjes së nazizmit në të gjithë Evropën dhe duke e paraqitur Rusinë si “shpëtimtaren” e supozuar të kontinentit.

Moska ka përdorur prej kohësh referenca historike për të justifikuar vendimet politike bashkëkohore, duke u mbështetur shumë në paralelet e Luftës së Dytë Botërore për t’i portretizuar kundërshtarët e saj si “nazistë”. Armatosja e historisë është një tipar i përsëritur i FIMI-t pro-Kremlin.

Ky pretendim i rremë u bë nga Sputnik, një media propagandistike ruse e kontrolluar nga shteti.

NATO po ushtron skenarë ofensivë dhe bllokadë të Kaliningradit

Zyrtarët rusë dhe mediat e FIMI-t kanë shtuar pretendimet se Perëndimi po përgatitet ose të pushtojë ose të bllokojë Kaliningradin, enklavën ruse të rrethuar nga shtetet anëtare të NATO-s. Rusia madje ka theksuar…(hapet në një skedë të re)se do të ishte e përgatitur të përdorte armë bërthamore në një skenar të tillë.

Narrativa ndërtohet mbi imazhin e njohur të një “NATO-je agresive”, të cilën Kremlini e ka portretizuar për vite me radhë si diçka që ose po komploton një sulm ndaj Rusisë ose që tashmë po zhvillon luftë kundër saj përmes përfaqësuesve si Ukraina. Propaganda pro-Kremlin nuk e ndien nevojën të zgjedhë midis këtyre versioneve kontradiktore, duke përdorur cilëndo që i përshtatet më mirë momentit. Në muajt e fundit, pretendimet për një kërcënim të NATO-s për Kaliningradin janë intensifikuar së bashku me ushtrimet ushtarake të NATO-s në rajonin e Baltikut.

Në realitet, Kaliningradi vetë është shumë i militarizuar dhe ka potencial të konsiderueshëm për të mbështetur operacionet hibride ruse. Autoritetet lituaneze thonë se Rusia e rriti numrin e antenave të falsifikuara GPS në rajon nga tre në 36 gjatë vitit të kaluar, duke mundësuar ndërhyrje.(hapet në një skedë të re)me trafik ajror civil në të gjithë rajonin e Baltikut, Skandinavinë dhe pjesën më të madhe të Polonisë. Ky është një shembull i llojit të kërcënimit për të cilin NATO duhet të përgatitet. Forcimi i mbrojtjes rajonale në përgjigje nuk do të thotë përgatitje e një ofensive kundër Rusisë.

Ky pretendim i rremë u bë nga Sputnik, një media propagandistike ruse e kontrolluar nga shteti.

Mos u mashtroni.