Shkrim autorial i Boris Varga për The Geopost
Në mbrëmje, rrugët e qyteteve serbe shndërrohen në një fushë beteje midis demonstruesve dhe mbështetësve të Partisë Progresive Serbe në pushtet, të cilët mbrohen nga policia.
Pas protestës së fundit të madhe studentore në festën fetare dhe kombëtare serbe të Vidovdanit (28 qershor) në Beograd, protestat në Serbi kanë hyrë në një fazë të re, të decentralizuar.
Studentët u kanë bërë thirrje qytetarëve të organizojnë protesta në komunitetet, qytetet dhe komunat e tyre lokale, duke përdorur mosbindjen civile si metodën e re të luftës. Qëllimi i mosbindjes civile në të gjithë Serbinë është të detyrojë regjimin e Presidentit Aleksandar Vuçiq të shpallë zgjedhje të parakohshme parlamentare që do të sillnin një qeveri të re të gatshme të përmbushë kërkesat e studentëve. Një nga kërkesat kryesore të studentëve është një luftë sistematike kundër korrupsionit dhe ndëshkimi i të gjithë atyre që janë përgjegjës për vdekjen e 16 personave që vdiqën nëntë muaj më parë kur u shemb tenda në stacion hekurudhor në Novi Sad.
Mosbindja civile, e cila filloi me bllokime të kryqëzimeve nga turma të shpejta, është përshkallëzuar në javët e fundit në protesta para zyrave të Partisë Progresive Serbe në qytete anembanë Serbisë.
Përleshjet ndodhin kur policia mbron mbështetësit e Aleksandar Vuçiq, të cilët hedhin vezë, shishe uji, objekte të ndryshme dhe materiale të lehta piroteknike (fishekzjarre) ndaj demonstruesve, të cilat mund të lëndojnë pjesëmarrësit.
Në ditët e fundit, përleshje të tilla kanë shpërthyer në disa qytete: Novi Sad, Beograd, Vrbas, Baçka Palanka, Pançevë, Nish, Çaçak, dhe më herët në Novi Pazar dhe Kraljevë. Policia është në anën e mbështetësve të Vuçiq dhe është gjithnjë e më e paaftë të ruajë rendin, ndërsa çdo natë gjithnjë e më shumë njerëz po lëndohen në të dyja anët e protestave.
Presidenti serb po krijon qëllimisht një krizë dhe po rrit tensionet në shoqëri. Kjo nuk është asgjë e re; Një teknologji e tillë politike e dhunshme është përdorur që kur Vuçiq erdhi në pushtet, pothuajse çdo herë para se të shpallen zgjedhjet.
Megjithatë, protestat në Serbi, të cilat kanë vazhduar për më shumë se nëntë muaj, nuk janë më protesta studentore, nuk janë më paqësore dhe nuk kanë më kërkesa liberale. Frika është zhdukur, pakënaqësia po rritet dhe gjithnjë e më shumë qytetarë janë të gatshëm të përballen fizikisht me mbështetësit e regjimit kriminal të Partisë Progresive Serbe.
Dhe Aleksandar Vuçiq është rikthyer te metodat e tij të vjetra nga periudha kur ishte zyrtar i Partisë Radikale Serbe, e cila në vitet 1990 inkurajoi konfliktet në Kroaci, Bosnjë dhe Hercegovinë dhe Kosovë. Tani ai po arreston disidentët dhe po inkurajon konfliktet brenda vendit, duke përfunduar kështu ciklin e dhunës me të cilin Serbia do të duhet të përballet. Vuçiq nuk do ta lejojë veten të humbasë zgjedhjet, as nuk do t’ua dorëzojë pushtetin në mënyrë paqësore kundërshtarëve të tij.

Partia e Vuçiqit, SNS, bashkohet me radikalët e Sheshelit – në listën zgjedhore edhe emra të kërkuar nga Haga
Kriza pengmarrjeje në Ballkanin Perëndimor: Si e ka zënë peng regjimi i Vuçiqit rrugën evropiane të Serbisë?
“Kamionët e viktimizimit” në Nju Jork, Fetoshi: Strategji serbo-ruse për ta dëmtuar imazhin e Kosovës
Sputnik manipulon me pamjet nga Kosova për të promovuar propagandën e Beogradit në Nju Jork
Pas deklaratës për “spastrimin etnik”, Paunoviq dhe Daçiq këndojnë së bashku këngë nacionaliste për Kosovën
Kush është Konstantin Kosachev, rusi që inicioi mocionin që çoi te raporti i Dick Marty-t për Gjykatën Speciale