Kina do të rimendojë sekuestrimin e Tajvanit pas sulmit të dështuar të Iranit ndaj Izraelit

Sipas ekspertëve të mbrojtjes, Xi Jinping do të analizojë jo vetëm mënyrën e sulmit, por edhe reagimin e aleatëve.

Kina do të rikalibrojë planin e saj për të marrë nën kontroll Tajvanin për të marrë parasysh mësimet nga sulmi i dështuar i Iranit ndaj Izraelit, thonë ekspertët e mbrojtjes.

Pekini, i cili ka bashkëpunuar prej kohësh ushtarakisht me Teheranin, do të kërkojë mënyra për të thyer teknologjinë e përparuar dhe aleancën efektive që ka çuar në përgjimin e pothuajse të gjithë dronëve dhe raketave iraniane.

Rupert Hammond-Chambers, presidenti i Këshillit Ekonomik SHBA-Tajvan, tha: “Ata do të veçojnë atë që ndodhi, jo vetëm mënyrën se si sulmuan iranianët, por edhe si u përgjigjëm ne – izraelitët dhe koalicioni që i mbështeti ata.

“Shkalla e goditjes së dronëve dhe raketave ishte jashtëzakonisht e lartë, pothuajse e përsosur. PLA [Ushtria Çlirimtare Popullore] do të mësojë nga kjo se amerikanët dhe aleatët e tyre kanë teknologjinë për të zbutur ndjeshëm një sulm.”

Një breshëri sulmesh me dron dhe raketa do të ishte një pjesë thelbësore e çdo sulmi konvencional në Tajvan, një ishull me 23.5 milionë banorë.

Kina ka investuar qindra miliarda dollarë në modernizimin e aftësive të saj ushtarake. Kjo përfshin një arsenal në rritje të shpejtë me mijëra raketa balistike me rreze të shkurtër deri në ndërkontinentale dhe rreth 500 koka bërthamore operacionale.

Një spastrim i kohëve të fundit nga Presidenti i Kinës Xi Jinping i gradave më të larta të Forcës Raketore Strategjike, e cila mbikëqyr atë arsenal në rritje, ka ngritur pikëpyetje nëse korrupsioni i përhapur mund të minojë përpjekjet për modernizimin e forcave të armatosura dhe gatishmërinë e Kinës për luftë.

Tajvani, në ballë të ngritjes masive ushtarake të Kinës, mbetet i paarmatosur dhe përballet me një kërcënim të madh nga raketat balistike me rreze të mesme veprimi përgjatë bregdetit juglindor të Kinës. Ky arsenal thuhet se përfshin raketën balistike hipersonike DF-17, për të cilën ekspertët thonë se mund të arrijë në Tajvan në vetëm gjashtë deri në tetë minuta.

Aftësitë mbrojtëse të Tajvanit po lëvizin në drejtimin e duhur, me investime në sistemet e mbrojtjes raketore PAC-3 të prodhuara në SHBA dhe programet e tij raketore, dhe vendi së shpejti do të ketë flotën më të madhe luftarake F-16 në rajon, tha Hammond-Chambers.

Megjithatë, “faktori X” në një konflikt në ngushticën e Tajvanit është nëse Taipei mund të mbështetet te partnerët e tij, siç bën Izraeli.

“Jordanezët, britanikët, SHBA-të dhe izraelitët punuan të gjithë së bashku për të penguar sulmin iranian. Deri në çfarë mase e kemi këtë në Azinë Veriore?”

“Po vjen, por nuk e kam parë ende – këtë platformë të përbashkët operacionale që mundëson ndërveprim pa probleme.

Japonia, një fqinj i dobishëm, po ndërton flotën e saj të avionëve luftarakë F-35 dhe Shtetet e Bashkuara, furnizuesi më i madh i armëve në Taipei, ka vendosur forca të rëndësishme ushtarake pranë Tajvanit.

Doktrina e Tajvanit e Uashingtonit për “paqartësi strategjike” duhet të shndërrohet në “qartësi strategjike” për të arritur një parandalim më të mirë, argumentoi Hammond-Chambers.

Sipas Times of Israel, Shoqata e Kontrollit të Armëve me bazë në SHBA raporton se raketat e Iranit bazohen kryesisht në dizajnet e Koresë së Veriut dhe Rusisë dhe të përmirësuara me teknologjinë kineze.

Fu S. Mei, drejtor i Qendrës së Analizës së Sigurisë në Tajvan me bazë në Nju Jork, tha se Pekini ka të ngjarë të mësojë nga sulmi i dështuar i Iranit se është e mundur të përgjohen dronët me lëvizje më të ngadaltë dhe raketat e lundrimit të lëshuara në distanca të gjata dhe të kenë kohë të mjaftueshme reagimi.

Megjithatë, ai tha se udhëheqësit kinezë mund të mos jenë shumë të shqetësuar nëse besojnë se raketat dhe dronët e tyre janë të cilësisë më të mirë, më të saktë dhe të aftë për të depërtuar në mbrojtjen ajrore.

“Këto raketa gjithashtu ka të ngjarë të fluturojnë më pak se gjysmën e distancës, duke reduktuar ndjeshëm kohën e reagimit dhe hapësirën luftarake për mbrojtje,” tha ai.

Një rreze më e shkurtër do të reduktonte kostot dhe do të lejonte përdorimin e një numri më të madh raketash.

Tajvani mund të mësojë gjithashtu nga modeli i suksesshëm i mbrojtjes i Izraelit, i cili kombinon një sistem të fuqishëm të integruar të mbrojtjes ajrore dhe raketore (IAMDS), sensorë të përshtatshëm dhe një strukturë komandimi dhe kontrolli të integruar me mbështetjen e aleatëve.

Tajvani tashmë ka shumë nga këta komponentë kyç, por duhet të përmirësojë sistemet e tij të menaxhimit të betejës dhe të gjejë mënyra për të siguruar mbështetje nga Shtetet e Bashkuara dhe partnerë të tjerë rajonalë./Telegraph/