Abuzimi me dhimbjen: Si mediat e regjimit përdorin serbët nga Kosova për qëllime politike

Abuzimi i neveritshëm i dëshpërimit dhe dhimbjes. Kështu, me fjalë të pakta, mund të përshkruhet edhe abuzimi më i fundit i serbëve nga Kosova, të cilët, sipas raportimeve të mediave pro-regjimit, erdhën në këmbë në Beograd për të shprehur mbështetjen e tyre për Aleksandar Vuçiqin. Grupi erdhi për të qëndruar në anën tjetër të gardhit, barrierës që u vendos përballë dhimbjes së një nëne, një gruaje që nuk kërkon asgjë – përveç drejtësisë.

Ky grup, në ato media të njëjta, të cilat kryesisht zënë të gjitha frekuencat dhe shtypin kombëtar, dhe përmes një ushtrie “bot-ash” në rrjetet sociale, u prezantua si vullneti përfundimtar i të gjithë serbëve nga Kosova.

Për një mijë e një arsye, pikërisht nga serbët e Kosovës do të pritej që të qëndronin krah saj. Kush do ta kuptonte vuajtjen e saj, nëse jo ata, përmes vuajtjeve të tyre.

Megjithatë, me marshimin që përfundoi me pritjen para Kuvendit të Serbisë, viktima supreme e manipuluar nga pro-regjimi e serbëve të Kosovës, për të cilët ato media të njëjta raportojnë vetëm nga këndvështrimi i martirizimit, mori një dimension të ri. Ajo iu kundërshtua brutalisht sakrificës së një nëne.

“A duhej vërtet, medoemos?”, pyeti një grua që qëndronte në anën tjetër të barrikadës policore para Kuvendit të Serbisë, në kontrast me këngët, fjalimet dhe festimet me të cilat u “pritën serbët e Kosovës”.

“A të kujtohet si filloi gjithçka? Që serbët në Kosovë dolën në mënyrë vetëm simbolike në zgjedhjet e vitit 2013, që xhandarët nga Serbia thyen kutitë e votimit, i dhanë legjitimitet atyre zgjedhjeve. Pastaj kriminelët filluan të “kujdesen” se kush dhe sa do të paguhej, kush do të punonte, kush do të fitonte tenderë. Ata vranë Oliver Ivanoviqin, më parë edhe kumbarin e tij, Dimitrije Janićijevićin”, pyet Milivoje Mihajlović, gazetar i vjetër i BBC-së dhe ish-drejtor i Radio Beogradit, dhe përfundon:

“Pra, ky është frika që po i shkatërron. Ndonëse nuk i kuptoj. Tani duhet të çlirohen nga frika. Por, e gjetën atë grup mercenarësh, në mesin e të cilëve janë ata që morën para, të mjerë që morën premtime dhe të frikësuarve të cilëve u thanë – duhet, sepse do t’ju digjen makinat. Dhe ata janë simbol i gjithçkaje të keqe. Para së gjithash, ata janë amnisti e tradhtisë.”

Abuzimi i serbëve të Kosovës në momentet e krizës së autoritetit në Beograd nuk është asnjë risi. Për shembull, kur Sllobodan Milosheviq humbi zgjedhjet më 24 shtator 2000, lajmi i parë në Dnevnik të RTS-së ishte se SPS kishte marrë më shumë vota në fshatin Svinjare, afër Mitrovicës.

Sot, ndërsa qeveria flet për ta, dhe mediat pro-regjimit raportojnë, duke i përfshirë në stereotipe të ndërgjegjshme dhe implicite, në fakt po i diskriminojnë.

“Edhe sot sjellja e serbëve nga Kosova është një projekt. Mediat pro-regjimit krijojnë një “foto-robot” të serbit të Kosovës – ose Simo Spasiq ose Milan Radoiçiq, duke dëmtuar me vetëdije karakterin e këtyre njerëzve: që janë të paarsimuar, budallenj, analfabetë, të gjitha me qëllim që të neveriten serbët në Serbi dhe që në fund të thonë “mirë ua bën, kur janë të tillë”. Shpesh dalin titujt – “Po përgatitet Stuhia” dhe “Nuk do ta lejoj Stuhinë”, në mënyrë që një njeri të mund të thotë – “E kam parandaluar Stuhinë”. Serbët e Kosovës heshtin, Universiteti i Mitrovicës hesht. Një grup fëmijësh rebelohet, por ata qartazi nuk janë rrezik.”, shton Mihajloviq, duke përmbledhur:

“Vuçiq ka një projekt për të kontrolluar shkallën e urrejtjes dhe kështu sundon. Me frikë dhe me urrejtje. Dhe kështu veprojnë edhe mediat pro-regjimit.”

Në të njëjtën mënyrë abuzohet edhe me ne, serbët e Kroacisë, thotë Milka Ljubiçiq, redaktore dhe gazetare e vjetër:

“Kur u duhemi, na nxjerrin nga kapela dhe gjoja brengosen për problemet tona. Në të njëjtën kohë, fëmijët tanë që shkojnë në protesta dhe kërkojnë shpalljen e zgjedhjeve i quajnë Ustaša (Ustashë).”

“Çdo narrativë, për fat të keq, mendohet paraprakisht për të mjegulluar të vërtetën që nuk u përgjigjet qendrave të pushtetit,” thekson Darko Dimitrijeviq, kryeredaktor i Radio Gorazhdecit.

“Në fakt, dikujt në këtë moment i përshtatet që në media të dëgjohet se serbët e Kosovës po bëjnë një sakrificë për hir të dikujt, ndonëse ky është një përgjithësim i prodhuar nga mjeshtrit e spin-it. Kështu sot kemi iluzionin se serbët, në vend të simpatizantëve të Listës Serbe dhe SNS-së, janë ata që marshojnë në këmbë dhe mbështesin autoritetin. Në një kontekst të tillë serbët janë abuzuar, sepse larg është fakti që të gjithë e mbështesin qeverinë”, thotë Dimitrijeviq dhe përfundon:

“Në anën tjetër kemi dhimbjen e një nëne dhe kjo dhimbje margjinalizohet në mënyra të ndryshme, ndërsa ajo dhimbje ka vetëm një mesazh, që të vendoset drejtësia.”

Pavarësisht se si mediat pro-regjimit e portretizuan dhe e lyen ardhjen e serbëve të Kosovës para Kuvendit të Serbisë, realiteti është se grupi ishte i vogël. Me gjasë shumica e kupton mirë sa e neveritshme është tregtia me dëshpërimin dhe dhimbjen./Radio Gorazdevac/