Shkrim autorial për The Geopost Dragan Sormaz

Ditën e fundit, para skadimit të afatit ligjor, Kuvendi i Serbisë zgjodhi qeverinë e re të Republikës së Serbisë. Qeveria e mëparshme, ajo e kryeministrit Vuçeviq, u rrëzua nga protestat studentore/qytetare – dhe është qeveria e parë që bie që nga ardhja në pushtet e Aleksandar Vuçiqit! Kujtoj gjithashtu se edhe qeveria e re është e paligjshme, pasi është zgjedhur nga një parlament i dalë nga zgjedhjet e dhjetorit 2023, të cilat janë provuar të kenë qenë të manipuluara, por në të cilat opozita, për fat të keq, mori pjesë dhe pranoi mandatet e saj verën e kaluar. Me zgjedhjen e qeverisë së re, Aleksandar Vuçiq po përpiqet të fitojë kohë shtesë me shpresën se gjatë kësaj kohe do të ndodhë dobësimi dhe shpërbërja e protestave studentore.

Duke qenë se ky manovrim u realizua në kushte të detyruara dhe se detyra kryesore e qeverisë së re është përpjekja për të ulur tensionet ekzistuese shoqërore dhe për ta kthyer procesin politik në rrjedha normale, përbërja e saj ka qenë e tillë që të ruajë njëfarë distance nga strukturat e Partisë Progresive Serbe (SNS), por njëkohësisht të mbajë lidhje të mjaftueshme me të që kjo parti të mbetet shtylla kryesore e pushtetit ekzekutiv. Dëshmia për këtë është veprimi i parë i njohur publikisht i qeverisë së re – përpjekja për dialog me rektorin e Universitetit të Beogradit, z. Đokić. Kjo pozitë, mes çekanit dhe kudhrës, ka sjellë që pakënaqësia dhe rezistenca ndaj qeverisë së re të jenë të pranishme njëkohësisht si tek pjesa e shoqërisë që është në revoltë, ashtu edhe brenda strukturave të SNS-së.

Për këtë arsye, kryeministri i ri dhe qeveria do të veprojnë në një ambient jashtëzakonisht të pafavorshëm dhe pa mbështetjen e sinqertë dhe të vërtetë nga ana e atyre që e votuan. Këtë situatë do ta rëndojë edhe më tej autoriteti politik tashmë i rrënuar dhe i lëkundur i presidentit të Serbisë, i cili nuk do të mund të luajë më rolin e një faktori stabilizues dhe arbitri përfundimtar në përplasjet e forcave midis SNS-së dhe opozitës. Vuçiqi tashmë është i vetmuar, pa kuadro të përdorshëm, nuk ngjall më frikë te populli, nuk arrin të mbjellë përçarje të reja dhe çdo ditë e më shumë po zvogëlohet numri i qytetarëve që kanë besim në të.

Mangësitë shtesë të kësaj qeverie janë mbajtja e një numri të madh ministrish – plot 30 –, mosrealizimi i premtimit për zëvendësimin e të paktën 50% të ministrave (është zëvendësuar vetëm një e treta e tyre), si dhe prania e një numri të konsiderueshëm emrash problematikë që kanë zënë pozita në kabinetin e ri. Veçanërisht bie në sy ministri i ri i Arsimit, Dejan Vuk Stanković, i cili përballet me akuza për ngacmim seksual ndaj studenteve në fakultetin ku është profesor, si dhe ministri i Informimit, Boris Bratina, një figurë e njohur ultranacionaliste që ka djegur publikisht flamurin e Bashkimit Evropian dhe që ka lidhje të ngushta me strukturat kriminale në veri të Kosovës. Gjithashtu, bie në sy mungesa e figurave politikisht të rëndësishme që mbështesin anëtarësimin e Serbisë në BE – çka tregon se për autoritetet në Beograd, integrimi evropian nuk është në listën e prioriteteve, edhe pse viti 2030 është parashikuar si vit i zgjerimit të madh të BE-së drejt Ballkanit Perëndimor. Kjo është një qeveri e ekstremit të djathtë! Aleksandar Vuçiq është kthyer te rrënjët e tij, përkatësisht te ideologjia e mësuesit të tij politik, Vojislav Sheshel. Kjo do të thotë se kjo qeveri do të ndjekë një politikë të jashtme të afrimit me regjimin nazist-stalinist të Rusisë, me Kinën komuniste, do të bashkëpunojë me të gjithë diktatorët në botë, do të përpiqet t’i afrohet Trump-it dhe të largohet sa më shumë nga BE-ja dhe NATO-ja! Ajo që është edhe më e rëndësishme dhe më e rrezikshme është se Vuçiq do të fillojë të promovojë konceptin e “botës serbe” – një gjë që deri tani e ka shmangur ta bëjë personalisht – por pas veprimit të tillë të patriarkut në Moskë, edhe presidentit i është hapur rruga për të njëjtën gjë! Në këtë mënyrë, në rajon do të përpiqet të krijojë atë që nuk mund ta krijojë më në Serbi – do të nxisë përçarje dhe konflikte! Do të prodhojë destabilitet! Fatmirësisht, politika e Sheshelit kurrë nuk ka mundur të sundojë Serbinë – maksimumi i saj ka qenë ndihma për politikën kriminale të Slobodan Millosheviqit dhe për politikën mashtruese të Aleksandar Vuçiqit! Sa më hapur që presidenti dhe qeveria të ndjekin këtë politikë, aq më afër do të jetë fundi i sundimit të tyre – sepse vetëm kjo politikë u ka mbetur!

Duke marrë parasysh të gjitha mangësitë e dukshme të qeverisë së re, duket se cilësia e saj më e madhe është se, sipas bindjes mbizotëruese të analistëve dhe aktorëve politikë, mandati i saj nuk do të zgjasë më shumë se gjashtë muaj.

VAZHDOJMË ME PRESIONIN!!!