Rusia një vit pas rrëzimit të Asadit: Humbje e ndikimit të Kremlinit në Damask

Një vit pas largimit të Bashar al-Asadit, Rusia po përpiqet të mbajë qoftë edhe një pjesë të vogël të ndikimit që dikur e konsideronte të garantuar në Siri. Ajo që dikur dukej si një fitore strategjike e Kremlinit është kthyer në humbje të ndikimit.

Rënia e regjimit të Asadit ishte një goditje direkte për Moskë. Ai ishte aleati i tyre më i rëndësishëm në Lindjen e Mesme, një figurë të cilën Rusia e kishte “shpëtuar” disa herë me sulme ajrore dhe mbështetje ushtarake. Tashmë, aleati është strehuar në Moskë, i padëshiruar nga qeveria e re siriane dhe i padobishëm për Rusinë. Edhe për vetë Vladimir Putinin, është një humbje e madhe, pra një investim politik dhe ushtarak shumëvjeçar që u rrëzua brenda pak muajve.

Qeveria e re siriane, e dalë nga Hayat Tahrir al-Sham, e ka bërë të qartë se Rusia nuk është më lojtari kryesor në vend. HTS-ja nuk e sulmoi asnjëherë bazën ajrore ruse gjatë ofensivës, por kjo nuk ishte shenjë respekti, thjesht një zgjedhje taktike. Pasi morën pushtetin, ata i diktuan rregullat Moskës: baza ruse mund të mbetet vetëm nëse i shërben interesave të Damaskut. Madje kanë anuluar edhe marrëveshje të mëparshme ku Rusia kishte fituar pozita ekonomike.

Prania ushtarake ruse është minimale: dy baza për arsye praktike, jo si shenjë ndikimi. Kremlini e di mirë këtë, prandaj edhe e ka ndryshuar narrativën, duke u përpjekur ta quajë këtë “prani të fragmentuar”.

Edhe vizita e presidentit të ri sirian në Moskë ishte më shumë për nevojat e tij: kërkim legjitimiteti, naftë dhe ndihmë për energjetikën. Rusia, nga ana e saj, nuk ishte më në pozitë të diktonte kushte. Ajo thjesht u përpoq të shpëtojë sa të mundet nga pozitat e saj të mbetura, kryesisht bazat që i duhen për operacionet në Afrikë.

Ndërkohë, Asadi dikur karta më e fortë e Kremlinit është kthyer në një kokëqarje politike. Rusia po e mban të fshehur, pa ndikim dhe pa rol në politikën siriane. Ai nuk flet, nuk shfaqet dhe duket se është larguar nga çdo skenë. Për Kremlinin, është humbje e pastër.

Lufta ndaj Ukrainës e ka dobësuar Moskën jo vetëm financiarisht, por edhe gjeopolitikisht. Vëmendja e Rusisë u nda, burimet u shterën, dhe vendet e rajonit e kuptuan se Moska nuk ka më fuqinë. Tani Siria po balancohet mes Turqisë dhe SHBA-së.

Në fund të ditës, Rusia ka kaluar nga aktori dominues në një lojtar dytësor. Ajo që dikur dukej si një bast fitues për Kremlinin është kthyer në një tregues të dobësimit të tij në Lindjen e Mesme./TheGeoPost.