Kina është ulur në tryezën e bisedimeve – por lufta është larg të mbaruarit

Sfida e Kinës në kundërshtimin e tarifave të Presidentit të SHBA-së, Donald Trump, ishte një imazh përcaktues në këtë luftë tregtare.

Kjo ka çuar në meme virale të Trump duke pritur një telefonatë nga udhëheqësi kinez.

“Ne nuk do të dorëzohemi”, tha pothuajse çdo ditë Ministria e Jashtme e Pekinit. Ndërsa tarifat dhe retorika e Uashingtonit u përshkallëzuan, Kina mbeti kokëfortë.

Ndërsa zyrtarët kinezë po udhëtonin për në Zvicër për bisedime, një llogari shtetërore në mediat sociale publikoi një karikaturë të Sekretarit të Thesarit të SHBA-së duke shtyrë një karrocë pazari bosh.

Madje kishte versione kontradiktore rreth asaj se kush i inicioi bisedimet në Gjenevë.

Por pas dy ditësh bisedimesh “të forta”, situata duket se ka ndryshuar.

Pra, a është kjo një pikë kthese e rëndësishme për Uashingtonin dhe Pekinin? Përgjigja është po dhe jo.

“Ne duam të tregtojmë”

“Konsensusi i të dy delegacioneve këtë fundjavë është se asnjëra palë nuk dëshiron shkëputje”, tha Sekretari i Thesarit i SHBA-së, Scott Bessent, në një konferencë për shtyp në Gjenevë.

“Dhe ajo që ndodhi me këto tarifa shumë të larta ishte ekuivalenti i një embargoje, dhe asnjëra palë nuk e dëshiron këtë. Ne duam tregti.”

Ekspertët ekonomikë pranojnë se kjo marrëveshje është më e mirë se sa pritej.

“Mendova se tarifat do të reduktoheshin në rreth 50%”, tha për Reuters Zhiwei Zhang, kryeekonomist në Pinpoint Asset Management në Hong Kong.

Në fakt, tarifat amerikane mbi importet kineze tani do të bien në 30%, ndërsa tarifat kineze mbi mallrat amerikane do të bien në 10%.

“Ky është, sigurisht, një lajm shumë pozitiv për ekonomitë në të dy vendet dhe për ekonominë globale, dhe i bën investitorët shumë më pak të shqetësuar për dëmin afatshkurtër në zinxhirët globalë të furnizimit”, shtoi ai.

Trump përshëndeti progresin të dielën në faqen e tij të internetit Truth Social: “Shumë u diskutua, shumë u ra dakord. Një rivendosje totale, e negociuar në një mënyrë miqësore, por konstruktive.”

Pekini gjithashtu e ka zbutur ndjeshëm tonin e tij – dhe ndoshta për një arsye të mirë.

Kina mund ta durojë dhimbjen e një lufte ekonomike me Amerikën – deri në një farë mase. Është partneri më i rëndësishëm tregtar për më shumë se 100 vende të tjera.

Por zyrtarët janë gjithnjë e më të shqetësuar për ndikimin që tarifat mund të kenë në një ekonomi që tashmë po përballet me një krizë strehimi, papunësi të lartë tek të rinjtë dhe besim të ulët të konsumatorëve.

Prodhimi në fabrika është ngadalësuar dhe ka raportime se disa kompani po detyrohen të pushojnë nga puna punëtorët, ndërsa linjat e prodhimit për mallrat që shkojnë në SHBA ndalen, duke sjellë ndërprerjen e tregtisë.

Të dhënat e së shtunës treguan se indeksi i çmimeve të konsumit në Kinë ra me 0.1 për qind në prill, muaji i tretë radhazi i rënies, ndërsa konsumatorët përmbajtën shpenzimet dhe kompanitë ulën çmimet për të konkurruar për klientët.

Ministria kineze e Tregtisë tha të hënën se marrëveshja e arritur me SHBA-në ishte një hap i rëndësishëm në “kapërcimin e dallimeve” dhe “hedhjen e themeleve për tejkalimin e dallimeve dhe thellimin e bashkëpunimit”.

Një deklaratë kaq pozitive nga Pekini do të kishte qenë e paimagjinueshme vetëm një muaj më parë.

Të dyja palët ranë dakord gjithashtu për bisedime të mëtejshme ose atë që Pekini e quan një “mekanizëm për konsultime ekonomike dhe tregtare”.

Megjithatë, karakterizimi i Trump për një “rivendosje totale” në marrëdhënie mund të jetë shumë optimist, pasi deklarata e Pekinit ka një pengesë të vogël.

Departamenti i Tregtisë përfundoi duke na kujtuar se kush beson se ka gabim.

“Shpresojmë që SHBA-të do të vazhdojnë të punojnë me Kinën për t’u takuar me njëra-tjetrën në gjysmë të rrugës bazuar në këtë takim dhe për të korrigjuar plotësisht praktikën e gabuar të rritjes së njëanshme të tarifave”, tha zëdhënësi.

Media shtetërore kineze gjithashtu lëshoi një paralajmërim për Uashingtonin. Një koment nga agjencia e lajmeve Xinhua tha se “vullneti i mirë dhe durimi i Kinës kanë kufijtë e tyre dhe ato kurrë nuk do të përdoren kundër atyre që na shtypin dhe na shantazhojnë pa pushim ose që nuk kanë asnjë shqetësim për shkeljen e fjalës së tyre”.

Politikanët kryesorë në Pekin duan t’u përçojnë një imazh force si popullsisë së tyre, ashtu edhe bashkësisë ndërkombëtare. Ata do të duan të japin përshtypjen se nuk kanë lëshuar asnjë inç. Mesazhi i Kinës është se vendi po vepron në mënyrë të përgjegjshme dhe racionale dhe po bën gjithçka që është e mundur për të shmangur një recesion global.

«Kjo është një fitore e ndërgjegjes dhe racionalitetit», tha Zhang Yun i Shkollës së Marrëdhënieve Ndërkombëtare në Universitetin e Nanjingut.

“Bisedimet krijuan gjithashtu kornizën e nevojshme për dialog dhe negociata të mëtejshme në të ardhmen.”

Kjo “fitore” është e vlefshme vetëm për 90 ditë. Tarifat janë pezulluar vetëm përkohësisht për të lejuar negociatat.

Kjo do të lejojë njëfarë rrjedhe tregtare dhe do të qetësojë tregjet e shqetësuara.

Por rrënja e problemit mbetet. Kina ende u shet shumë më tepër Shteteve të Bashkuara sesa blen. Dhe ka edhe dallime të tjera, shumë më të mprehta për t’u zgjidhur, nga subvencionet e qeverisë kineze për industritë kryesore deri te tensionet gjeopolitike në Ngushticën e Tajvanit dhe më gjerë.

Lufta për marrëdhënie tregtare më të balancuara nuk ka mbaruar ende – ajo thjesht ka ndryshuar drejtim.

Vija e frontit është zhvendosur nga fabrikat në Kinë dhe supermarketet amerikane në tryezat e negociatave në Pekin dhe Uashington./BBC/