Varga: Si po e ndihmon Rusia Serbinë në luftën kundër “revolucioneve me ngjyra”?

Dr Boris Varga, kolumnist nga Serbia për the Geopost

Në mars, zëvendëskryeministri serb Aleksandar Vulin vizitoi Rusinë dhe falënderoi autoritetet e saj për “mbështetjen e autoriteteve ligjore dhe legjitime të Serbisë dhe rivendosjen e rendit dhe stabilitetit në vend”. Përveç informacioneve të inteligjencës me të cilët mburret Vulin, nuk dihet se si Rusia e ka ndihmuar regjimin serb për të krijuar rend dhe për të ruajtur stabilitetin e regjimit kur studentët dhe qytetarët protestojnë paqësisht për gjashtë muaj pa kërkuar ndryshimin e qeverisë.

Nga ana tjetër, pothuajse çdo ditë përfaqësues të pushtetit serb flasin për faktin se në Serbi po tentohet një ‘revolucion me ngjyrë’. Presidenti Vuçiq ka thënë se në ‘revolucionin me ngjyra’ nga Perëndimi janë investuar më shumë se tre miliardë dollarë dhe ka veçuar Mbretërinë e Bashkuar si një nga vendet që marrin pjesë në të.

Pretendimi se ka mbështetje dhe financim të jashtëm për demonstratat masive nga Perëndimi nuk është vërtetuar asnjëherë nga autoritetet serbe. Mirëpo, dihet mirë se Serbia është e përkushtuar në mënyrë aktive për të luftuar “revolucionet me ngjyra” jo vetëm në nivelin politik të brendshëm, por edhe në atë ndërkombëtar, dhe në këtë i bashkohet regjimeve kryesore autoritare.

Rusia dhe Kina i shohin protestat masive dhe “revolucionet me ngjyra” si një kërcënim të madh për regjimet e tyre të pandryshueshme dhe çështja është në krye të agjendës së samitit të Organizatës së Bashkëpunimit të Shangait të udhëhequr nga Moska-Pekin.

Serbia iu bashkua zyrtarisht kësaj lufte disa muaj përpara agresionit të plotë rus kundër Ukrainës në dhjetor 2021. Edhe pse ajo do të formohet në fshehtësinë më të rreptë, Vulin konfirmoi se Rusia dhe Serbia kanë formuar një Grup Pune për të luftuar “revolucionet me ngjyra”, detyra e të cilit është të parandalojë demonstratat masive dhe të ushtrojë mbikëqyrje të vazhdueshme të aktivistëve të opozitës dhe gazetarëve të pavarur, OJQ-ve.

Studentët në Serbi mohojnë fuqishëm se ka pasur ndonjë revolucion për të rrëzuar qeverinë, më së paku një “revolucion me ngjyra”. Një interpretim poshtërues i këtij termi ka hyrë në mediat serbe nga propaganda ruse, por pranohet pothuajse botërisht se këto janë përmbysje shtetërore të pushtetit me ndihmën e shërbimeve sekrete nga perëndimi.

Nuk ka asnjë interpretim uniform të “revolucionit me ngjyra” në diskursin mediatik publik serb, përveç se këto janë revolucione në hapësirën post-sovjetike në Gjeorgji, “Revolucioni i Trëndafilave” (2003), në Ukrainë, “Revolucioni Portokalli” (2004) dhe në Kirgistan, “Revolucioni i Tulipanëve” (2005). Këto revolucione vështirë se kanë të bëjnë me rrëzimin e Sllobodan Millosheviçit më 5 tetor 2000, i cili ishte baza për të gjitha revolucionet “elektorale” ose “të ngjyrosura” ose “me ngjyra”.

Obsesioni i Aleksandër Vuçiqit me “revolucionin me ngjyra” nuk është një fenomen i ri. Protestat masive kundër autoriteteve serbe po zhvillohen për gati një dekadë, pothuajse që nga ardhja në pushtet e Partisë Progresive Serbe, dhe në muajt e fundit revolta kundër korrupsionit ka arritur kulmin.Më 15 mars, në Beograd u zhvillua tubimi më i madh në sistemin shumëpartiak të Serbisë, ku morën pjesë më shumë se 300,000 njerëz.

Ky tubim u ndërpre në një moment heshtjeje përkujtimore nga një pajisje zanore e paidentifikuar, gjoja një armë për të shkatërruar demonstratat masive, që besohet të jetë një top zanor. Autoritetet mohojnë në mënyrë kontradiktore të gjitha këto akuza.

Vuçiq tha gjithashtu se deri në Vidovdan (28 qershor) ai do të shkruante një libër “Si e mposhta revolucionin me ngjyra”. Analistët dhe gazetarët që punojnë në çështjet e armëve argumentojnë se përdorimi nga autoritetet e një agjenti ende të paidentifikuar mund të jetë një eksperiment i madh i shtrenjtë dhe tronditja e tij duke testuar një akt çnjerëzor mbi një turmë mijëra njerëzish që qëndronin në heshtje dhe paqësi.

Nuk dihet nëse përdorimi i armëve moderne në Beograd për të luftuar demonstratat është pjesë e rivendosjes së rendit dhe stabilitetit në vend, për të cilën Vulin falënderoi Moskën. Vuçiq është dukshëm i kënaqur dhe tashmë po feston fitoren e tij, pyetja e vetme është nëse metoda e tij nga “libri” do ta pasurojë punën e grupit punues serbo-rus për luftën kundër “revolucioneve me ngjyra” apo nëse ky mjet kundër demonstruesve është vetëm një kopje e një recete ruso-kineze të përgatitur paraprakisht.

/The Geopost