“Një milion njerëz do të dalin me arkivolin tim”, kolumnisti serb tallet me kërcënimet e Vuçiqit

Kolumnisti serb, Milosh Zhivkoviq, në një shkrim për gazetën “Danas”, ka kritikuar deklaratat e presidentit të Serbisë, Aleksandar Vuçiq, lidhur me mundësinë e hyrjes në grevë urie në rast se arrestohet, duke i cilësuar ato si përpjekje për shantazh emocional ndaj qytetarëve.

Zhivkoviq shkruan se Vuçiq, rreth një javë më parë, kishte deklaruar se nëse arrestohej, do të hynte në grevë urie deri në fund dhe se vdekja e tij, duke u nxjerrë me arkivol, do të nxirrte një milion njerëz në rrugë.

Megjithatë, sipas kolumnistit, vetëm një ose dy ditë më vonë, në paraqitjen e tij në televizionin Pink, Vuçiq deklaroi se nuk kishte frikë nga askush, se do të luftonte kundër bllokuesve dhe se nuk kishte ndërmend të kryente vetëvrasje.

Zhivkoviq vë në pah kundërthënien mes dy deklaratave, duke argumentuar se një grevë urie e vazhduar deri në vdekje, siç e kishte përshkruar Vuçiq, do të nënkuptonte vetëvrasje. Për ta shpjeguar këtë, ai i referohet teorisë sociologjike të Emile Durkheimit mbi format e vetëvrasjes, veçanërisht asaj altruiste, të cilën e përshkruan si sakrifikim të vetëdijshëm të jetës për një qëllim që pretendohet se i shërben komunitetit.

Sipas kolumnistit, Vuçiq po përpiqet ta paraqesë një veprim të tillë si sakrificë për drejtësinë dhe vlerat shoqërore, ndërsa më pas distancohet nga çdo ide për vetëvrasje. Ai e interpreton këtë ndryshim të qëndrimit si pjesë të një strategjie për të nxitur mëshirë dhe për të krijuar përshtypjen se presidenti po sakrifikohet përballë kundërshtarëve politikë.

Në shkrimin e tij, Zhivkoviq përdor një gjuhë ironike dhe kritike, duke e krahasuar paralajmërimin e Vuçiqit me vetëdjegien e studentit çek Jan Palach dhe me rastin e aktorit serb Bekim Fehmiu, i cili i dha fund jetës. Përmes këtyre krahasimeve, autori argumenton se presidenti po e përdor retorikën e sakrificës për të krijuar një narrativë politike, pa marrë përsipër kuptimin e plotë të deklaratave të tij.

Ai shkon edhe më tej, duke pretenduar se Vuçiq mund ta konsiderojë një grevë urie me pasoja fatale si mënyrë për të mbrojtur atë që autori e quan “absurditetin e gënjeshtrave të tij”, në vend që të pranojë publikisht se ka mashtruar qytetarët.

Zhivkoviq shtron gjithashtu mundësinë që deklaratat e moderuara të Vuçiqit pas zgjedhjeve të kenë qenë pjesë e një llogaritjeje politike dhe mediatike, duke aluduar se ato mund të jenë bërë me këshillën e njerëzve të afërt me të, për të ndikuar në shikueshmëri dhe perceptimin publik.

Në fund, kolumnisti e mbyll shkrimin me ironi, duke iu referuar deklaratës së Vuçiqit se një milion njerëz do të dilnin në rrugë nëse ai do të nxirrej me arkivol.

Ai shkruan se, në një skenar të tillë, festa dhe gëzimi i atyre që do të dilnin në rrugë do të dëgjoheshin deri në Stacionin Ndërkombëtar Hapësinor.

The GeoPost