Sheshel vazhdon propagandën mohuese për Srebrenicën

Politikani ultranacionalist serb, Vojislav Sheshel, ka përsëritur deklaratat e tij që mohojnë gjenocidin në Srebrenicë, duke vazhduar një narrativë që prej vitesh kundërshton konkluzionet e gjykatave ndërkombëtare për krimet e kryera në korrik të vitit 1995.

Gjatë një debati televiziv, Sheshel e cilësoi 11 korrikun 1995 si ditën e “çlirimit” të Srebrenicës dhe një “festë për popullin serb”, ndërsa hodhi poshtë përcaktimin e masakrës si gjenocid.

Ai pretendoi se një pjesë e viktimave ishin luftëtarë të vrarë gjatë luftimeve ose gjatë përpjekjes për t’u tërhequr drejt Tuzlës, duke bërë dallim mes asaj që e quajti “krime lufte” dhe “vrasje situative”. Po ashtu, Sheshel kundërshtoi numrin e viktimave të pranuar nga institucionet ndërkombëtare, duke pretenduar se numri i personave të ekzekutuar ishte dukshëm më i ulët.

Në deklaratat e tij, ai mohoi gjithashtu ekzistencën e një urdhri të centralizuar për ekzekutimet dhe pretendoi se ish-komandanti i Ushtrisë së Republikës Serbe të Bosnjës, Ratko Mlladiç, nuk mbante përgjegjësi për vrasjet. Sheshel kritikoi edhe ceremonitë përkujtimore në Qendrën Memoriale të Potoçarit, duke vënë në pikëpyetje përbërjen e listave të viktimave.

Deklarata të tilla konsiderohen pjesë e narrativës mohuese që vazhdon të promovohet nga figura të caktuara politike dhe nacionaliste në Serbi, të cilat kundërshtojnë faktet e përcaktuara nga drejtësia ndërkombëtare lidhur me Srebrenicën.

Megjithatë, Gjykata Ndërkombëtare Penale për ish-Jugosllavinë (ICTY) dhe Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë (ICJ) kanë konstatuar me vendime të formës së prerë se masakra e Srebrenicës përbën gjenocid. Sipas gjetjeve gjyqësore, mbi 8.000 burra dhe djem boshnjakë u ekzekutuan nga forcat serbe të Bosnjës pas rënies së enklavës në korrik të vitit 1995. Për këto krime janë dënuar edhe ish-udhëheqësit serbë të Bosnjës, përfshirë Ratko Mlladiçin dhe Radovan Karaxhiçin.

Pavarësisht këtyre vendimeve, mohimi ose relativizimi i gjenocidit në Srebrenicë vazhdon të jetë i pranishëm në diskursin e disa politikanëve dhe figurave publike në Serbi, duke nxitur kritika të vazhdueshme nga organizatat ndërkombëtare, institucionet e Bosnje dhe Hercegovinës dhe shoqatat e familjarëve të viktimave.