Lufta në Iran po i ofron Kinë një mundësi të rrallë për të analizuar në kohë reale mënyrën se si Shtetet e Bashkuara të Amerikës zhvillojnë luftë moderne, duke nxjerrë mësime që mund të ndikojnë në strategjitë e ardhshme, përfshirë edhe ndaj Tajvan.
Kështu vlerëson gjenerali në pension nga Australia, Mick Ryan, në një intervistë për Radio Evropa e Lirë, duke theksuar se konflikti aktual po i jep Pekinit një pasqyrë të qartë mbi fuqinë dhe kufizimet e ushtrisë amerikane.
Sipas tij, një nga mësimet kryesore për presidentin kinez Xi Jinping është se ushtria amerikane mbetet një forcë jashtëzakonisht e fuqishme, e aftë për të kryer operacione të sakta dhe të qëndrueshme nga ajri dhe deti.
“Ky është një faktor kyç për Pekinin, sidomos nëse konsideron opsione si bllokada apo pushtimi i Tajvanit”, theksoi Ryan.
Sipas tij, administrata amerikane aktuale, e udhëhequr nga Donald Trump, duket e fokusuar në një konflikt të vetëm në të njëjtën kohë dhe shpesh merr vendime në mënyrë të shpejtë dhe të paparashikueshme.
Kjo, sipas Ryan, mund të krijojë një avantazh për Kinën, nëse ajo arrin të zhvillojë një strategji më të qëndrueshme dhe mekanizma më efektivë vendimmarrjeje.
“Strategjia është më e rëndësishme se aftësia ushtarake. Nëse kinezët besojnë se e bëjnë këtë më mirë se SHBA-ja, kjo mund të jetë një diferencë vendimtare”, tha ai.
Një element tjetër që Pekini po vlerëson është paparashikueshmëria e presidentit amerikan.
Sipas Ryan, kjo është “një shpatë me dy tehe”: nga njëra anë krijon pasiguri për Kinën, por nga ana tjetër mund të sjellë vendime të papritura që e bëjnë të vështirë planifikimin afatgjatë.
“Kinezët nuk mund të parashikojnë realisht se si do të reagojë Trump ndaj një krize, dhe kjo i bën më të kujdesshëm”, theksoi ai.
Eksperti shton se Pekini nuk po mëson vetëm nga Irani, por edhe nga lufta në Ukrainë, ku ka analizuar funksionimin e aleancës perëndimore dhe përdorimin e teknologjive moderne, si dronët dhe lufta e informacionit.
Sipas tij, Kina ka integruar tashmë këto mësime në doktrinën e saj ushtarake, duke i konsideruar ato thelbësore për konfliktet e ardhshme.
Sa i përket Tajvanit, Ryan identifikon dy skenarë kryesorë që mund të konsiderohen nga Pekini: një marrëveshje politike me Uashingtonin që do të zvogëlonte mbështetjen për ishullin, ose një ndërhyrje e shpejtë ushtarake për ta pushtuar atë.
Megjithatë, ai thekson se Kina ka zhvilluar një gamë të gjerë opsionesh gjatë dekadave dhe do të veprojë vetëm kur të shohë një mundësi të favorshme.
Sipas Ryan, nga këndvështrimi i Kinë, zhvillimet aktuale mund të përforcojnë bindjen se fuqia e Perëndimit është në rënie dhe se aleancat amerikane po dobësohen.
Megjithatë, ai paralajmëron se kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht një veprim të menjëhershëm nga Pekini, por më tepër një kërkim të vazhdueshëm për mundësi strategjike.
“Pyetja nuk është nëse Kina do të veprojë, por kur dhe në çfarë kushtesh do ta konsiderojë momentin të favorshëm”, përfundoi ai.
The Geopost

Gjermania përgatitet të dërgojë minapastruese në Ngushticën e Hormuzit
Trump: SHBA-ja dhe Irani mund të zhvillojnë bisedime të reja, jemi shumë afër një marrëveshjeje
Irani njofton rihapjen e Ngushticës së Hormuzit
BE-ja investon 1.3 miliardë dollarë në 57 projekte mbrojtjeje, forcon bashkëpunimin me prodhuesit ukrainas
Trump shpall armëpushim 10-ditor midis Izraelit dhe Libanit
Militarizimi i fëmijëve në territoret e pushtuara: Si shndërrohen në mjete lufte për Rusinë